Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ





     Εἶναι φυσική ἀνάγκη του ἀνθρώπου νά αἰσθάνεται μέλος μιᾶς κοινωνίας , ἔχοντας παράλληλα  ἐπίγνωση της μοναδικότητας του. Ἡ οἰκειοθελής, καί ἀπό κοινοῦ,  παραχώρηση της  ἐξουσίας σέ κάποια μέλη της, ἐπιβάλλεται νά διέπεται ἀπό συγκεκριμένους κανόνες. Ἡ καταπάτηση αὐτῶν των κανόνων ἀπό τους διαχειριστές της ἐξουσίας,  θά πρέπει νά ἐπιφέρει  ἄμεση ἀντίδραση καί ἀνατροπή τους.
Δυστυχῶς ὅμως ἡ  Ἑλληνική κοινωνία δέν κράτησε αὐτά τα ἀντίβαρα.Παρέδωσε, ἄνευ ὀρῶν,  την πολιτική της συνείδηση σέ ἀνάξιους καί ἀνεπάγγελτους πολιτικούς. Ἔμαθε νά πέφτει χαμηλά, κάτω ἀπ' τή σόλα των παπουτσιῶν τους κι ὄχι πάνω στόν κάλο τους.
           Ἀνέχεται τήν πολιτική καί οἰκονομική χρεοκοπία μέ ἀδιανόητη δουλικότητα καί καρτερία. Χειροκροτᾶ τίς ζεϊμπεκιές των κηφήνων πολιτικάντηδων, πετώντας μαζί μέ τά γαρύφαλα καί τήν δική  της ἀξιοπρέπεια! Σέ μία κουρελιασμένη μεταπολίτευση ψάχνει ἀπεγνωσμένα δημοκρατικά μπαλώματα γιά νά καλύψει το φασιστικό πέπλο της.
          Εἴμαστε πιά μιά πολυφυλετική κοινωνία μέ εἰσαγόμενα ἤθη, χωρίς φυσιογνωμία, χωρίς στόχο καί ἀυτοεκτίμηση, πού καταναλώνει ἀναντίρρητα ὅτι της σερβίρουν. Ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἀποκαλοῦν πολιτική σταθερότητα τόν πολιτικό ἀφανισμό μιᾶς ἄνευρης κι ἀσπόνδυλης κοινωνίας, καταφέραν νά σύρουν τήν ἐγκλωβισμένη σκέψη πίσω ἀπ' τή λέξη «Πόσα» ,κάθε φόρα πού ὁ ἁμαξάς χτυπάει το καμουτσίκι του. Το μόνο πού νοιάζει το ὑποζύγιο δηλαδή εἶναι “Πόσο” θά πονέσει.    
         Ἕνας ἐλεύθερος ἄνθρωπος, μιά ἐλεύθερη συνείδηση, ἕνας ΠΟΛΙΤΗΣ, δέν ρωτάει “Πόσο”, ρωτάει “Γιατί”! Εἶναι ἑπομένως εὐθύνη των ἄλλων ἡ δική μας ἐξαθλίωση; Ἀπό μας δέν ἐξαρτᾶται ποιά λέξη θά προφέρουμε πρώτη στόν ἁμαξά; Ἀπό μας δέν ἐξαρτᾶται ἄν θά δεχτοῦμε παρωπίδες;
       Ἡ συνεχής παραχώρηση της διακυβέρνησης σέ ἀνθρώπους πού κακοδιαχειρίστηκαν τή ζωῆς μας δέν ἐκφράζει κοινωνική ὡριμότητα, ἀλλά κοινωνική κατάντια! Ὁ πολίτης δέν ἐπαιτεῖ, ἀπαιτεῖ!
      Ἡ ἐλεύθερη συνείδηση καί ἡ δυναμική συμμετοχή στά κοινά εἶναι τά βασικά χαρακτηριστικά πού συνθέτουν τή φυσιογνωμία ἑνός Πολίτη. Ὑπάρχουν ὅμως αὐτές οἱ προϋπο-θέσεις σήμερα γιά νά χαρακτηριστεῖ κοινωνία Πολιτῶν ἡ Ἑλληνική κοινωνία ἤ βιώνουμε την ἐπιτομή μιᾶς  φασίζουσας Δημοκρατίας;...
        Ἡ ἀντίσταση εἶναι ἡ ἄμεση φυσική ἀντίδραση ἀπέναντι σέ κάθε ἐπιβουλή. Εἶναι ἡ πρώτη κίνηση του ἀτόμου-Πολίτη  γιά νά βρεῖ τή χαμένη του ἰσορροπία στό κοινωνικό γίγνεσθαι . Ἀπαιτεῖται ἑπομένως πολιτικό σθένος καί κοινωνική ὡριμότητα γιά νά ἀπομακρυνθεῖ ἡ πολιτικάντικη πανούκλα. Ἀπαιτοῦνται δηλαδή Πολίτες καί ὄχι  λοβοτομημένες Ἀτομικότητες!
                        

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Ο Αντικοινωνικός

             


              Μμμ, ἄντε τώρα νά βρῶ κάτι πιασάρικο ὑποψήφιε ἀναγνώστη γιά ἕνα ἐρεθίσω το ἐνδιαφέρον σου. Καλῶς ἤ κακῶς δέν πιστεύω σέ παραμυθένιες ἀλήθειες ἤ ἀληθινά παραμύθια γιατί δημιουργοῦν αὐταπάτες καί ὁδηγοῦν σέ κακές ἐκτιμήσεις .
      Ἄν νοιώθεις ἀτομικότητα (idiot) καλύτερα νά μήν ἀσχοληθείς καθόλου.Θά χάσεις την ὥρα σου καί θά ἐκνευριστεῖς. Ἄν ὅμως νοιώθεις Πολίτης  το σίγουρο εἶναι ὅτι θά προβληματιστεῖς.
      Στόχος τοῦ βιβλίου εἶναι ἡ ἀπομυθοποίηση της πολιτικῆς πραγματικότητας χωρίς ἐλαφρυντικά καί μαξιλαράκια. Ἄν ἀποφασίσεις  λοιπόν νά ξεφυλλίσεις αὐτό το βιβλίο θά 'βρεις ἕναν καθρέφτη μέσα του... στό τέλος θά ἀποφασίσεις μόνος σου τί εἴδωλο βλέπεις...                                                      

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Κοινή λογική σε κενά μυαλά

Ὅπως ἔχω ξαναπεί το ιστολόγιο εἶναι ὁ ἰδανικός χῶρος γιά νά βγάλω ὅλα μου τ΄ἀπωθημέναἘδῶ καί χρόνια κουβαλάω κάποιες ἀπορίες πού μέ προτρέπουν νά πιστέψω ὅτι το Ἑλληνικό κράτος ἔχει πάψει νά ὑφίσταται ἀπό το 146 πΧ ,ὁπότε καί χάθηκε ἡ μάχη στήν Λευκόπετρα της Κορίνθου .
Ἀκούω συχνά τον ὅρο ἙλληνοκύπριοιἈπ'΄ὅσο μέ βοηθοῦν οἱ γνώσεις μου στή Γραμματική, ἡ λέξη εἶναι σύνθετη καί προέρχεται ἀπό τίς ἑξῆς 2Ἕλληνες καί ΚύπριοιΜάλιστα..Πώς θά ἀκουγόταν ἄραγε ὁ ὄρος Ἐλληνοκρητικοί ἤ Ἐλληνοθεσσαλοί;Ἡ καταπάτηση Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν συνοδεύεται καί ἀπό απεμπόληση της εθνικής μας συνειδήσεως;;;
     Οἱ Ἑλληνικές κυβερνήσεις πού διορίζονται ἀπό μιά παγκόσμια κάστα ,πριονίζουν ἐδῶ καί χρόνια την ἐθνική μας συνείδησηὙπερβολές θά μου πεῖ κάποιος Κάτι σάν κακόγουστο ἀνέκδοτο.Ποντιακό..; Θά ρωτήσω ἐγώ..
Ἀλήθειαγιατί τέτοια ὑποτιμητική συμπεριφορά πρός τους Ποντίους; Σ΄αὐτούς τους Έλληνες  πού πέρασαν τα πάνδεινα ἀπ'΄τους Τούρκους πού ἡ Ἱστορία καταμαρτυρεῖ μιά ἀπό τίς πιό λυσσαλέες γενοκτονίες πού λάμπρυναν μέ την παρουσία τους την μητροπολιτική Ἑλλάδαἀπαιτεῖται περισσότερος σεβασμός καί ὄχι χαζοεξυπνάδες μέ τον Γιωρίκα καί τον Κωστίκα
    Πόσο ἔντεχνα ἐπιχειροῦν την λοβοτομή ...Νά ταυτιστεῖ ὁ Πόντιος μέ τον ἠλίθιο ὁ Κύπριος μέ τον ξένο και ο λαθρομετανάστης με τον νεοέλληνα...

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Μαμά…πεινοῦσα!..


Το πόσο μου ἀρέσει τελικά νά βουτάω στόν χρόνο δέν περιγράφεταιὉ καιρός μοιάζει ἀκόμα ἀνοιξιάτικοςἡ διάθεσή μου στά ὕψηἡ χρονομηχανή φουλαρισμένη ἀπό ἀναμνήσεις , την καβαλάω καί ξεκινάωΔέν  ἀργεῖ νά φανεῖ ἀπό μακριά το πρῶτο κόκκινο φανάρι.Χαμηλώνω  ταχύτητα  καί ἀφήνω την μηχανή νά τσουλήσειΚαλοκαίρι του 2004βραδάκι
       Ο τζίτζικας ἀκούραστος  συνεχίζει το βιολάκι του κι εγώ ἀόρατος μπάστακας στό μπαλκόνι  μιάς μεσοαστικής Ἑλληνικής οἰκογένειας. Ἡ παραγγελία ἀπ' το κινεζικό ἔχει μόλις φτάσει στό διαμέρισμα της νεόκτιστης πολυκατοικίας καί το τραπέζι εἶναι γεμάτο ἀσιατικές λιχουδιές.Ἀπό πάπια μέ γλυκόξινη σάλτσα μέχρι τηγανισμένη μπανάνα μέ μέλι.  Μάταια ὅμως ἡ μαμά του μικροῦ Γιαννάκη προσπαθεῖ νά τον πείσει νά φάει Ἄχ…΄΄ , ἀναστέναξε ὁ φιλοξενούμενος  ἀπ' το χωριό  παππούς ΄΄Ἐμεῖς μεγαλώσαμε μέ μπομπότα…΄΄,  ἀλλά πρίν προλάβει νά ὁλοκληρώσει την σκέψη του, διακόπτεται ἀπ' τον γιό του.’’ ‘Αλλα  χρόνια τότε πατέρα, σήμερα   ἔχουμε ἀλλάξει σελίδαΕἴμαστε στόν σκληρό νομισματικό πυρήνα της Εὐρωπαϊκῆς οἰκογένειαςμέ ἰσχυρή καί ἀνταγωνιστική ἐθνική ΟἰκονομίαΤο  διαβεβαιώνει ἄλλωστε καί ὁ πρωθυπουργός της χώρας. ..εἶδες πού δέν ἤθελες το εὐρώ ;΄΄ 
           Κάπως  ἔτσι κυλάει ἡ βραδιά στό μπαλκόνι του 2ου ὀρόφου, μακαρίζοντας την τύχη της Ἑλλάδος γιά την εἴσοδό της στήν Ἐυρωπα’ι’κή νομισματική ἕνωση.
    Ἐγώ στέκω βουβός παρατηρητής , ἄλλωστε το φανάρι εἶναι ἀκόμα κόκκινο καί τα μπουτάκια της οἰκοδέσποινας λαχταριστά γιά νά πῶ την ἁμαρτία μου!
      Ὁ μικρός Γιαννάκης ὅμως δέν ἀργεῖ νά ἀφεθεῖ στήν ἀγκαλιά του Μορφέα, ἀλλά μετά ἀπό λίγο πετάγεται ἔντρομος ἀπ' το κρεβάτι του. ΄΄Μαμά εἶδα ἕνα πολύ κακό ὄνειροἬμασταν λέει σέ ἕνα ἄλλο σπίτι πολύ παλιό καί μικρόΤον μπαμπά τον εἶχαν ἀπολύσει ἀπ' την δουλειά του καί τα λίγα χρήματα πού ἔπαιρνες ἐσύ δέν μας ἔφταναν.Τα μόνα κινέζικα πού ἔμπαιναν πιά στό σπίτι ἦταν τα ροῦχα ἀπ' το φθηνομάγαζο της πλατείαςΧρωστούσαμε παντοῦ καί ἔλεγαν στόν μπαμπά ὅτι θά τον πᾶνε φυλακήΔέν εἴχαμε πολύ φαγητό καί τα ροῦχα μας ἦταν φθαρμένα.Εἶδα συμμαθητές μου νά λιποθυμοῦν ἀπ' την πείνα.Ἔβλεπα ἀνθρώπους νά ψάχνουν στά σκουπίδια γιά φαγητό.  Ὅλα ἦταν διαφορετικά καί ἔλειπε το χαμόγελο ἀπ' τα χείλη ὅλων μας.Μέχρι καί ἡ Ἑλληνική σημαία δέν κυμάτιζε πιά στήν ἈκρόποληΜαμάπεινοῦσα!..
         Ἡ κύρια γέλασε μέ την ψύχη της καί διηγήθηκε το ὄνειρο στόν ἄντρα της.΄΄Δέν γίνονται αὐτά τα  πράγματα ἀγόρι μουμήν ἀνησυχείςὉ μπαμπάς ἀγόρασε κάτι χαρτιά που ἔχουν ἐξασφαλίσει το μέλλον μαςὉμόλογα του Ἑλληνικοῦ Δημoσίου τα λέμε ἐμεῖς οἱ μεγάλοιἘφιάλτης ἦταν αὐτό πού εἰδες καί πέρασε…΄΄ 
   Σήκωσα το κεφάλι ψηλά καί εἶδα το πράσινο φανάριΕὐτυχῶς!Γκάζωσα την μηχανή   καί ἐξαφανίστηκα στά χωροχρονικά μονοπάτια ,γιά νά μήν ἀκούω  τα τρομαγμένα  λόγια  του μικροῦ Γιαννάκη που στά ἑπόμενα χρόνια θά γινόταν ἐφιαλτική πραγματικότητα...


Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018

Συνειδητοποιημένοι κόκκοι...


Ἔριξα σήμερα μία ματιά στό ἡμερολόγιο γιά νά συντονιστῶ λιγάκι, ἀφοῦ μετά την ὀλιγοήμερη ἄδεια μου ὀμολογῶ πως ἀποσυντονίστηκα. Φτάσαμε αἰσίως στίς 23 Σεπτεμβρίου 2018Μου ἀρέσει νά βλέπω γραμμένη την ἡμερομηνία μ'  αὐτή τη μορφή γιατί μου θυμίζει τα σχολικά μου χρόνια. Τότε που ἡ ἀναγραφή της στόν πράσινο πίνακα ἦταν καθημερινή καί ὑποχρεωτική.
       Θυμᾶμαι χαρακτηριστικά τον δάσκαλό μου, νά ρίχνει την πρώτη του ματιά στόν πίνακα καθώς ἔμπαινε στήν τάξη. Ἀλοίμονο στόν ἐπιμελητή που θά την ξεχνοῦσε! Από κείνη την ἐποχή βέβαια ἔχουν ἀλλάξει πολλά. Ο πράσινος πίνακας ἔγινε λευκός, ἡ κιμωλία ἔγινε μαρκαδόρος, ἡ εὐταξία ἔγινε ἀταξία καί αλοίμονο στόν καθηγητή που θά τολμήσει νά ὑψώσει φωνή! Νέα ἤθη, νέα ἐθη... Στήν σημερινή ἐποχή βλέπεις το κάλλος ἀντικαταστάθηκε ἀπό τους κάλους καί ὁ Φαίδρος ἀπό τους φαιδρούς! Ἀφοῦ ἡ συνείδησή μας ἔγινε σκορποχώρι, καλά κάνουν...
       Δέν ἔχω σκοπό ὅμως νά χαλαστώ  κυριακάτικα μέ την πολιτική καχεξία καί ἀναπηρία του Ἑλληνικοῦ λαοῦ πού ἀνέχεται πουστροπαρελάσεις,  λαθρομετανάστες, μνημόνια καί κάθε πολιτικό καί κοινωνικό παρατράγουδο. Θέλω νά ἀσχοληθῶ μέ πολύ πιό σοβαρά πράγματα, ὅπως νά ἀπολαύσω καί νά τιμήσω τη φθινοπωρινή ἰσημερία, πού σηματοδοτεῖ ἕνα νέο ξεκίνημα. Την ἀέναη νομοτελειακή συνέχεια πού κηρύσσει την ἁρμονική ἐναλλαγή των ἐποχῶν, σέ πεῖσμα ὅλων ἐκείνων των ἄνθρωποκεντρικῶν συμπεριφορῶν πού θεωροῦν ὅτι εἶναι οἱ ρυθμιστές των πάντων.
       Στρέφω το κεφάλι ψηλά καί ἀφήνω το βλέμμα νά χαθεῖ στήν ἀπεραντοσύνη του οὐρανοῦ. Πόσο μικρό μέ κάνει νά νιώθω αὐτός ὁ ἀκαλούπωτος γαλάζιος καμβάς ἀλλά καί πόσο ξεχωριστό... Σάν κόκκο ἄμμου σέ ἀφρικανικούς ἀμμόλοφους πού μπορεῖ ὅμως νά 'μπει στό μάτι του καμηλιέρη… Κάπως ἔτσι  θά ἔπρεπε νά νιώθει ὁ καθένας μας προσδιορίζοντας τη θέση του στό συμπαντικό γίγνεσθαι.
           Τιμή καί δόξα λοιπόν στή νομοτελειακή συνέχεια πού κυλάει ἁρμονικά τους μικρούς καί ξεχωριστούς χωρόχρονικούς δεῖκτες ἐπιφέροντας την ἐναλλαγή των ἐποχῶν. Μόνο ἔτσι ἐπέρχεται ἄλλωστε κάθε πραγματική ἀλλαγή, ἀπό μικρούς ἀλλά ξεχωριστούς συνειδητοποιημένους κόκκους...

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Ο Διονύσης Βελονάκης μιλάει στη Μαίρη Γκαζιάνη για το βιβλίο του «Η δική μου αλήθεια»

Ο Διονύσης Βελονάκης στο www.now24.gr !!
"Η αλήθεια είναι μία, ούτε τροποποιείται, ούτε μεταβάλλεται, ούτε καλουπώνεται. Ο καθένας μας πρέπει να καταλάβει ότι ο μικρόκοσμος του είναι ένα κομμάτι του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στη ζωή δεν είμαστε μόνοι. Επηρεαζόμαστε και επηρεάζουμε, δίνουμε και παίρνουμε. Αυτό που επιβάλλεται όμως είναι να βουτήξουμε και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας για να μη χρειαστεί να μας τον συστήσουν οι άλλοι. Τότε, και μόνο τότε, θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε τη μοναδική αλήθεια απαλλαγμένη από δεσποτείες και δεσπότες"
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο. https://now24.gr/o-dionysis-belonakis-milaei-sti-mairi-gkaziani-gia-to-biblio-tou-i-diki-mou-alitheia/
Διονύση σ΄ ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της εξαιρετικής συνέντευξης και που δεν δίστασες να μου αποκαλύψεις τη δική σου αλήθεια!!!!

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Την Πέμπτη 10 Μαϊου ο Διονύσης Βελονάκης, φιλοξενούμενος στη Ρία και την εκπομπή “Μπροστά σ’ένα μικρόφωνο”

Ο Διονύσης Βελονάκης έρχεται στο Web Music Radio, την Πέμπτη 10 Μαϊου, στις 20:00, στην εκπομπή “Μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο“, όπου μαζί με τη Ρία θα μιλήσουν για το νέο του βιβλίο. 
Δεύτερη προσωπική συγγραφική απόπειρα για το νεοφερμένο στο εκδοτικό στερέωμα, Διονύση Βελονάκη και ο Web Music ήταν εκεί.
Ο συγγραφέας παρουσίασε την Παρασκευή 13 Απριλίου το νέο του βιβλίο με τίτλο “Η δική μου αλήθεια” στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του βιβλιοπωλείου Books Plus από τις εκδόσεις Maradel Books.Ένα ιδιόμορφο χωροχρονικό ταξίδι αυτογνωσίας στον – όχι και τόσο άγνωστο τελικά – κόσμο που μας περιβάλλει και σίγουρα όχι μόνο με βάρκα την ελπίδα, αλλά με πανιά και κουπιά έτοιμα για κάθε νέα πρόκληση των σημείων και των καιρών.
Την Πέμπτη 10 Μαϊου ο Διονύσης Βελονάκης, φιλοξενούμενος στη Ρία και την εκπομπή “Μπροστά σ’ένα μικρόφωνο” όλα επί τάπητος…Συντονιστείτε…